یک دنیا حرف برای تو دارم ، یک دنیا پر از حرفهای نگفته، یک دنیا پر از بغض های نشکفته. با منی ، هر جا و اینک آمده ام تا مثل همیشه سنگ صبور روزهای دلتنگی ام باشی دلم به وسعت یک آسمان تیره غمگین است . صدایی نیست ، مأوایی نیست ، حتی سایبان روزهای دلتنگی نیز دیگر جوابگوی دلتنگی هایم نیست من آمده ام! اینجا...

من همه سعی ام و کردم، که دیگه تورو نخوامکه مث خودت بشم، مهم نباشی تو برامبه تو قول دادم دیگه، حتی بهت فکر نکنمبا خودم قرار گذاشتم، دیگه دیدنت نیاماما انگار نمیشه، من که نمیشه باورمواسه داشتنت هنوز از همه دیوونه ترماما انگار نمیشه، دلم فقط تورو می خوادنمی تونه با غم نبودنت کنار بیادهنوزم تو خواهش تو ...

یه روز بزرگ میشیم اونقدر بزرگ که دلت واسه دوستیه کوچیکمون تنگ میشه اونوقت دور دلت از دلتنگی دیوار میکشی و توش بی صدا گریه میکنی اون روز چشمای خیست دیروز منو به یاد میاره  

روزي از روزها ، شبي از شب ها،خواهم افتاد و خواهم مرد  اما مي خواهم هر چه بيشتر بروم تا هرچه دورتر بيفتم تا هرچه ديرتر بيفتم ، هر چه ديرتر و دورتر بميرم ،  نمي خواهم حتي يگ گام يا يك لحظه  پيش از آنكه مي توانسته ام بروم و بمانم ،  افتاده باشم و جان داده باشمهمین ...دکتر شریعتی

دیدن عکسهایت، شنیدن صدایت، تکرار خاطره هاست!خاطره هایی به رنگ سبز، به شیرینی لحظه های کنار تو بودن!کاش دوباره خاطره ها تکرار شوند!کاش دوباره در کنار هم بنشینیم و من از بی تابی و بی قراری دلم برایت بگویم.راه رفتن در کنارت آرزوییست همیشگی!گرچه دلم میخواهد همیشه در کنارم باشی اما روزگار چنین نمی خواهدو...

تو کجايي سهراب؟آب را گل کردند. تو کجايي سهراب؟ آب را گل کردند چشم ها را بستند و چه با دل کردند... واي سهراب کجايي آخر؟... زخم ها بر دل عاشق کردند خون به چشمان شقايق کردند! تو کجايي سهراب؟ که همين نزديکي عشق را دار زدند, همه جا سايه ي ديوار زدن! واي سهراب دلم را کشتند...